Eight works by eight different artists are displayed in Naby Gallery’s first exhibition. The artists were asked to express their experience during the Corona lockdown. The works on display express the general sense of paralysis, of social and creative isolation, whether experienced personally or communally.

At a time that allowed us to be introspective, the everyday and obvious were experienced from a different lens and even ceased to exist completely.

These less-than-ideal work conditions narrowed the accessibility of material for subjects to work with. Being stuck in this way, with abundant time during challenging circumstances, gave way to different artistic works, which are often not characteristic to the artist. 

كيف الحال؟

معرض أفتتاح صالة نابي

يضم المعرض ثمانية أعمال لثمانية فنانين طُلِب منهم إبداء رأيهم في تجربة الإغلاق خلال فترة كورونا. الأعمال المعروضة تتعلق بالشلل العام والعزلة الاجتماعية والإبداعية، سواء في المشاعر الشخصية أو الإدراك العام.

في الوقت الذي يُنتج فيه وقت الفراغ لحظات من التحديق، ويشجع زوايا رؤية أخرى ويقوي النظرة، فإن ما هو واضح يأخذ مكانة جديدة أو يتوقف عن الوجود.

قللت ظروف العمل غير المثالية من إمكانية الوصول إلى مواضيع رسم وتنوع المواد اللازمة للعمل. من خلال هذة "الانفجارات"، وفرة أوقات الفراغ والوضع الصعب للغاية ، ولادة أعمال أخرى وأقل نموذجية بالنسبة للفنان.

בתערוכה מוצגות שמונה עבודות של שמונה אמנים אשר התבקשו להתייחס לחוויית הסגר בתקופת הקורונה. היצירות המוצגות קשורות לשיתוק הכללי, הבידוד החברתי והיצירתי, בין אם בתחושה אישית או תפישה ציבורית, בתקופה בה הפנאי מייצר רגעי בהייה, מעודד זוויות ראיה ומחדד השקפה, המובן מאליו מקבל מעמד חדש או שחדל להתקיים. 

התנאים הלא אידיאליים לעבודה צמצמו את הנגישות למושאי ציור ואת מגוון החומרים לעבודה. מתוך ה’תקיעות’ הזו, שפע הפנאי והסיטואציה הכל כך מאתגרת, נולדו יצירות אחרות ולעיתים פחות
אופייניות לאמן.

naby_manishma.jpg